ترانه بازی

اومدی ترانه بازی ؟

partabeh — Mon, 30 Jun 2008 11:01:18 GMT

مشتی الاغ شعر نفهم این وبلاگ را فیلتر کردند . خاک توی سرتون .

این وبلاگ به www.gatari.blogfa.com منتقل شد

....................................

از خشک ترین جزایر به خواندن ِ شعر هایم می رسی

در فصلی زرد

بر مار های جاده های ِ ابری گیج از رستگاری

به تصویری در رگبار خیره می شوی

رد از تصویر ِ آخر

رد و اگر می توانی

می روی در انحنای ی جاده ای کج

دست تکان می دهی

از فراز ی بال های ِ شق در گمراه ترین مسیر ِ انسانی

در رهگذر توقف می کنی

بی صبر از قطرات ِ آب

چکیدن بر صورت ِ زرد تو ، چون آه از میان ِ دستانت رو به آسمان

آه ، خدایا ، اه

چراعی زرد از میان ِ نور های ِ دیر

دور می شوی

با بشقاب پرنده ای

نامت را از زمین بر می داری و همین

نیستی

جای ِ پای ِ تو را قالب گرفته اند

می گویند میمونی بود از سواحل ِ دور

می گویند تنها در زمستان دیده می شوی

می گویند ، از پدران ِ پیرشان شنیده اند ،

گفته هایشان کتاب است و من شاعری غمگینم

گفته هایشان اسناد ی تاریخی در دل ِ قرون ِ کهنه و جدید است

می گویند عهد عتیق با تو

و عهد ِ جدید با من /

همین

مهر – 86

partabeh — Mon, 26 May 2008 23:12:18 GMT

رفت بگریخته از من شب دوش

از شب دوشم اما خبر است ،

اندر اندیشه ی آباد شدن

این زمان سوی خرابم گذر است

نیما یوشیج

به دلیل آن که نیاز بود مطلبی را اصلاح کنم ُ و زمان بسیار ناچیزی که این روز ها در اختیار دارم . مطلبی را که اینجا نوشته بودم حذف می کنم . باشد که خ خوشحال شود ! آخر از دار دنیا همان یک کلاه را دارد که روی سر خیلی ها می گذارد ! .

اولین جشنواره جایزه ادبی در سطح جهان

اطلاعات بیشتر در این زمینه به زودی آماده می شود ، و شرایط شرکت در بخش های ِ

شعر و داستان اعلام خواهد شد .

آثار برگزیده در دو دفتر شعر و داستان ، به صورت ِ بین المللی چاپ و پخش خواهد شد .

این جشنواره به صورت ِ مستقل صورت گرفته ، و بی شک همه ی شاعران و نویسندگان

، بدون تبعیض ، گروه بندی و ... می توانند شرکت کنند .

و بهترین مژده اینست که : شعر ها و داستان ها محدودیت موضوعی نخواهند داشت.

قرص و ماه

شب ها که ماه کامل است گرگ می شوم

و روز ها در آرزوی ِ ماه

هر روز را در آرزوی ِ ماه

هر ماه را در آرزوی ِ سال ِ گرگ می شوم

گوسفند می شوی آیا ؟

شب ها برای چه می آیند ؟

تو شب ها جای ِ دیگری هستی

و روز ها مقابلم می نشینی

چشم در چشم در من زل می زنی

اما شب ها

شب هایی هستند که من گرگ می شوم

گفت : شب ها در بسترت عرق می کنم

گفت : شب ها با تو بیدارم

گفت : شب ها تو را در مقابلم دارم

گفتم شب ها باید پیشروی کرد

هر شب قدمی تا فضا می رسید و بر می گشت

گفت : یک جهش کافیست

گفتم تشنه ام ، خونی بریز

گفت خون در جگرت کردم ...

گفتم از یک شاعر نئشه چه کاری ساخته است ؟

گفت : یک جهش کافیست

تیرداد راد – 2 / 87

چرا شاعر شدم ؟

در مجرای ادرار سگ راهرویی

آدم ها در سالن گریه می کردند

پاسبان دور ِ سرم می چرخید و مرا جای سگ می گرفت

من از کرده ی دلم پیشمانم اگر دیر مجرمم پیشمانم

من انگشت ِ کوچک را در دماغم فرو برده

من فرو بردم انگشت را درون ِ مجاری ِ ادراری ِ سگ

من با وحشتی عجیب وحشی ِ بافقی را صدا می کردم :

وحشی بیا این سگ را بگیر

آنقدر این صدا با چهره ی کریهه ی تو عجین بود

آنقدر این ادبیات ِ کلاسیک

مجاری ِ ادراری در سگ چکانده بود که

من سگ را از مجاری ِ ادراری می شناختم

از سالن شلوغی که در آن گریه میکردم

من ، حافظ ، اخوان ، ،

و پاسبانی وحشی که مرا به شعر زنجیر می کرد

در مجرای ِ دیوار درزی

سگی ماده بر آن شاشیده

چقدر دوستت دارم ؟

به قلع وقمع خود دست زده ام

در جام ِ شرابی که

سرخی ِ میان ِ تنت را دارد

من تو را هر صبح

در شور و شعر

در میان ِ ابر های ِ سرگردان

در میان ِ شهیدان ِ بزرگ ِ زندگی ام

میان ِ سرخی ِ خون ِ گلسرخی

میان ِ اشک های ِ هدایت

میان ِ گرگ و میش ِ سرشار از بود و نبود

دیوانه وار سر می کشم

من خیس کردنت را

قبل از ارضای ِ آلتم

من جیغ زدنت

و گریه کردنت را

با پیراهن ِ پاکی ِ یوسف عوض نمی کنم

partabeh — Sat, 10 May 2008 01:17:18 GMT

هر گه که دل به عشق دهی خوش دمی بود

در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست

حافظ

بعضی ها میگن : قدیم شاعر تر بودم ، یعضی هام میگن الان بهترم ،

بعضی هام میگن هیچ فرقی نکردم . بعضی ها میگن تجربه گرام ،

بعضی ها میگن محافظه کار شدم ، بعضی ها میگن جسارتم و از دست دادم،

بعضی هام میگن : مشک آنست که خود ببوید و نه انکه عطار بگوید ...

من فکر میکنم زندگی مثل ِ یک منشور ِ ! که این منشور رو " اوشین "

در حرکت ِ دوار ! بدست داره ، اما مهم ترین بخش ِ زندگی آرامش داشتن ِ و

من واقعا این آرامش رو با چیزی عوض نمی کنم . شاید همین دلیل باعث شد که

از تهران رفتن و برگشتن های ِ بیهوده دوری کنم. و توی شهر خودم بمونم .

بعضی آدما فکر می کنن خیلی بزرگ ان ، مثل ِ چنگیز خان ِ مغول !

بعضی آدمام فکر می کنن خیلی کوچیکن ، مثل ِ خاله ریزه !

بعضی آدما فقط فکر می کنن ، مثل ِ من

و خیلی ها اصلا فکر هم نمی کنن : مثل ِ تو ... !

قبل از این که توبه کنم ، توی ِ اون شبای ِ عیش و نوش ، کمتر کسی بود که

شعر " جنده خانوم " رو از حفظ نخونه . خیلی ها بهم ایمیل زدن !

خیلی ها اس ام اس دادن ! حتی خیلی ها با پست پیشتاز ازم خواستن این شعر رو

دوباره بزارم .

خیلی ها می گفتن : شاعر جوونی هاش بد کاره بوده !

بعضی هام می گفتن : فقط به هوا مالیده ... !

بعضی هام چیزی نمی گفتن ...

من به چیزی فکر نکردم . فقط به حرمت ِ بزرگواریتون . وقتی شعر دوم

رو می خونید ، فقط بخونید ! و روی ِ همون شعر اول متمرکز باشید و نقد کنید .

راستی :

هفته اول خرداد ، گرگان نقد ِ کتاب " حیوان " برای عموم آزاد نیست !

لطفا پشت در تجمع نکنید ...

و اما دو شعر :

( 1 )

شهریست بی در و پیکر

و آدم هایی دارد از حیوان بزرگتر

شهریست که می شود از آن گذشت

و در ِ هر خانه ای را زد

شهریست از هفت خان ِ رستم

شاعر کش تر

شهریست هولناک با آدم های غول پیکر

باد می گذرد از میان ِ چشمانم

روز و شب ِ قدیمی هنوز پا برجاست

هنوز شاعری از راه های مسدود

می رود و نمی رسد

جای من نیستی پس نمی فهمی

و غمی هست که در یافتن آن ناکامی

شب و روز قدیمی هنوز در سفری

و نمی دانی به کجا جا داری

هر مسیر که می روی

هر دهکده که ویران یا آباد می کنی

هر شهر که پا می گذاری

شهریست بی در و پیکر

و آدم هایی دارد از حیوان پست تر

( 2 )

جنده خانوم

های جنده خانوم ، سلام

چقدر خوشگل شده امروز

دستی زیر ِ پا

دستی روی پا

دستی در سینما

دستم از لای مانتو ات

از لای مقنعه ات

تا نوک پستان کوچک ات که از دانشگاه آمده

من کیری هستم افسرده

در خواب های عاشقانه ای که ترسیم شده تار

تن لخت ات را نگاه می کنم

با کیر غم دیده ام به دستشویی می روم

به تو تجاوز می کنم اما

اسمت را بر نمی دارم عصمت

نرو

تو روزی صاحب مرد می شوی

خانه

ماشین

زندگی !

و فرزندانی که جـنده هستند

و من خوشحا لم .

تیرداد راد _ دی 84

partabeh — Sun, 04 May 2008 13:46:18 GMT

تا چشم می چرخد تاریکی

تا شب می چکد از روز تاریکی

نیم تنه از زن

نیم تنه از مرد در تاریکی

در من تابلوی ِ شوم ِ بشری جا دارد

و از آن قاب ِ شکسته تنها

خواب ِ کالبدی آدمی مانده

آرزوی ِ سفری طولانی

و رسیدن به پرتگاهی که حس ِ پریدن داری

پنجره یک هوس ِ نا کام از خواب است

و رسیدن آرزویست که در سر دارم

من به تکرار ِ شب و روز باور دارم .

تیرداد راد – اردیبهشت 86

partabeh — Sat, 26 Apr 2008 00:25:18 GMT

کيست که زنده کند ، آن که تو اش کشته ای ؟

کيست که گرمش کند،چون تو اش افسرده ای "

داد شراب ِ خطير ،گفت : " هلا اين بگير

شاد شو ار پر غمی، زنده شو ار مرده ای

چشمه بجوشد زتو –چون ارس – ار خاره ای

نور بتابد ز تو ، گرچه سيه چَرده ای

گفت درختی به باد : " چند وزی ؟ " باد گفت :

"باد بهاری کند گرچه تو پژمرده ای "

جلال الدين محمد بلخی

به وبلاگ منقار ها سر بزنید :

http://www.sarpiche.blogfa.com/

partabeh — Sun, 30 Mar 2008 17:07:11 GMT

نقاش

بین ما و آدمها دوست واژه ای تازه بود

زمین زبان نداشت

گله ای گوسفند تصویر می کرد

زمینی فراخ

دو حلقه آدم با هم دست می دهند

من درختان ِ بلند

من هوای ِ یخ زده

من وحشتی عجیب

من کوه های شکاف برداشته در تصویر

من دریا را درون ِ یک لیوان ِ چین خورده

من گدازه های ِ خون

شمشیر هایی بود

دست هایی جدا از تن

دو حلقه آدم دست های ِ هم را می بریدند

بین ِ ما و آدمها دوست واژه ای تازه بود

حتی میان ِ آدمها و آدمها

تیرداد راد – اسفند 86

partabeh — Sun, 23 Mar 2008 22:57:18 GMT

زندگی زیباست ای زیبا پسند

زنده اندیشان به زیبایی رسند ...

فصل تازه ای در راه است ، روز هایی که به هر تقدیر در طالع توست ، روز هایی با هدف های ِ جدید ، لعنت بر هر که گفت عید نوروز بد است .

حتی برای ِ خودکشی سال ِ بعد سال ِ خوبی است ، شاید دختری دست ِ تو را گرفت ، و شاید پسری دست ِ تو را ، و عشق بازی از سر در تو جاری .

بهار ، بهار ، بهار فصل ِ جفت گیری است ، هوا بوی ِ جفت گیری می دهد . حتی زنان و مردان ِ متاهل ، زنان و مردان ِ خود را باری دیگر در آغوش می کشند .

سگ ها و گربه ها بچه می کنند ، مرغ ها جوجه هایشان را در جعبه می چینند ، دست ها هر روز نوازش ِ باران را لمس می کنند .

بی شک در هوای ِ این ماه پریدن آغاز خواهی کرد ، یا این دنیا یا آن دنیا ، پس دست نگهدار .

می تونی بزنی به صحرا و ...

آهای دختر ِ چوپون ، آهای دختر ِ چوپون دل ِ دیوونه رو کشوندی تو دشت و بیابون از این سو به اون سو

چه پاک و آشنا س ساده نگاهت

چه بی ریاست نجابت ِ سلامت

من حتی توی ِ خوابم نمی دیدم

که چشمام وا بشه به روی ِ ماهت

از تو پس کوچه ی تنهای ِ دل

عشق ِ تو منو صدا کرد

خودم و بی خبر از من گرفت

با تب ِ عشق آشنا کرد

آهای دختر ی چوپون آهای دختر ِ چوپون دل ِ دیوونم و کشوندی تو دشت و بیابون از این سو به اون سو

همه عالم و من گشتم و دیدم تا به دشت ِ دیار ِ تو رسیدم

زیر ِ چارقد ِ گلدار روی ِ مو هات ، منم به عشق ِ آخرم رسیدم ...

" خودم و بی خبر از من گرفت " ، خودم از عرف و واژه ی تنها خارج می شود .

خودم شخصیت دار می شود . توانایی ِ آشنایی با تب ِ عشق را پیدا می کند .

خیلی هم نیاز نیست نظریه خوانده باشید تا بدانید که " اشکلوفسکی " در این مورد واژه ی آشنایی زدایی را به کار برده است

( defamiliarization ) ، یا نشان دادن به صورت ِ نو و نا منتظر یا مثلا

نکته ی دیگه ای که هست " دیوونه و " و " دیوونم " بود که مثل ِ یک حلقه و یک لنگر در متن عمل کرده

" دیوونه رو " مثل ِ لنگری است که در متن انداخته شده است ، و با رسیدن به " دیوونم و " این لنگر کشیده می شود .

مثل ِ یک نظام در متن عمل کرده است . " حلقه و لنگر " ، به تعابیر برای ِ درک ِ بهتر است و ...

تکنیک ها را در هر جا می توان یافت ، در ترانه ها ، در صحبت های ِ عادی ِ مردم ، در بنگاه های معاملات ملکی ! ، در شعر های

موجود در پیش و پس و ... فقط کافیست دست بلند کنید و در هوا تکنیک ها را بگیرید و توی ِ جیب تان بگذارید و ...

اما شاعرانی !! هستند که به هیجکدام اینها نیازی ندارند ، شاعران ِ مرسی ! ،

شاعران ِ مرسی از آن دسته اند که هر چه بنویسند منتظرند بشنوند : مرسی !

البته شعر ، دانش ، اندوه ِ مردم ، جسارت ، حقارت ، کثافت ! در شعر انها عجین است . مرسی شاعران ِ مرسی !

امیدوارم تعداد ِ این عتیقه ها همینقدر که هستند باقی بماند .

اما دسته ی مهم تر شاعران ِ کودن اند ! ، این دسته را نباید باز کرد ، چون ممکن است نشود دوخت ! بگذریم .

باری به هر جهت هر مثال ِ ساده ی دیگری نیز می توانید به این مجموعه اضافه و باور کنید که می توانید .

اما هر چه هستید ، خودتان باشید . تولید کننده باشید ، نه مصرفی .

اما شعر ، این بار هم شعر :

از من نرو پرنده ی نیمه جان ِ رو به مرگ

تن هایی ِ روز ها و شب های ِ من

پیش از تو چشم هایم رو به ماه بود

هر شب میان ِ من و تو صحبت از نگاه بود

شرح ِ من از ناز ِ چشم ِ تو می سوخت

داغی و صد آه که پا به ماه بود

کاش ابر ها می رفتند ولایتی دیگر

کاش چشمانم می گریستند بی خبر

کاش من بودم و همان اتاقک ِ چوبی

من و گربه ای به نام ِ ملوس و تو

کاش تختی و خوابی و روبوسی

کاش سیل می آمد و من و خواب در هم آغوشی

چشم باز می کردیم و نبود از اول

نه جهان نه سوپر من و نه ژان وارژن

من از چشم ِ پنجره می افتم

من ناگهان همین میشدم که الا نم

از خیس و عرق در هم آمیخته

در بوی ِ تند ِ عرق آویخته

من کاش بودم و تو بوی ِ تند ِ عرق

من سگ بودم و تو غذای ِ سگ

بهار آمد و پنجره ها رو به مرگ باز شد

سگی کنار ِ جاده زیر و رو شد

دندان های ِ شکسته ات تیرداد

کامیون آمد سگ زیر ِ لاستیک گـُه شد

تیرداد راد – فروردین 86

partabeh — Sat, 09 Feb 2008 22:00:18 GMT

یا من اسمه دوا وَ ذکره ُ شفا ء

عاقبت کلاس های ِ شعر هم شروع شد ، و عاقبت جلسه نقد کتاب " نا تمام من " همانطور که دوست داشتم برگزار شد ، در یکشنبه ی قشنگ در فضایی دوست داشتنی و در میان دوستانی که تعدادی از آنها در عکس دیده می شوند . و از عکس مشخص است که همه ما ، به ادبیات فکر می کردیم . اما کلاس های ِ شعر از چند جنبه برای ِ خود ِ من آموزنده بود . وقتی خواستم جزوه های ِ شعر را دوباره نویسی کنم تازه فهمیدم ، چقدر در سه سال گذشته حاشیه در پیرامونم نگذاشت مطالعاتم را تکمیل کنم . از سویی دیگر ، مدتهاست در فکر چاپ کتابی در زمینه آموزش شعر هستم . کتابی با شیوه تدریسی متفاوت ، چنان که در " نا تمام من " با کمک دکتر روح الله محمدی و سروش سمیعی ، گام هایی در این زمینه برداشته شد . اهمیت ِ بودن ما با آثار ِ مثبت ما مشخص می شد .

در این پست با 4 شعر به روز می شوم :

فرشته ( 1 )

پرنده ها صبح رفتند

برف مانده بود روی ِ سیم

دستانم گشوده شد

شا ل گردنم را با د برد

قلبم را تو

و من با رگبار ِِ عشق زمستان را خیس کردم

خورشید که بالا می رفت

کافه ها شلوغ میشد

کلاه های ِ پشمی و شا ل گردن های بلند

حتی شا ل گردن ِ من بین ِ آنها بود

من فکر می کردم به موسیقی ِ رپ

به ریش ِ بلند ِ درویش

به کبک زیر ِ برف

این آدم برفی درویش است

این درویش قصد ِ آب شدن ندارد

پرنده ها صبح رفتند

و شب گرگ ها

کدام آدم برفی است که ریش دارد ؟

تیرداد راد - بهمن 86

لای ِ من دیواری از تو است ( 2 )

در ميان دو هيچ

چيزی به نام هيچی

چيزی به نام ِ نام ِ نام ِ نامی ِ بی نام در نامه های عاشقانه ای که

عاشقانه ای که

عاشقانه هايي که

معشوقه ای جز ، معشوقه ای جز ، جز به جز ، هر جز ، را خوانده بودم

جز دود و رنگ بی رنگ باخته ی بی رون هوای سينه ی مرغ کرده است مست

دست می گذارد روی رون پايت

لای پايت

لای پايت ، لای پايتان چيزی ، کسی حرفی گذاشت ميان

کسی چيزی ، در ميان داشت

کسی به پای تو پاشنه ی مرگ

را نچشيد

کسی چون بيد در شلوارش تو را می ريد

کسی چون سيد در عصر يخ ، روی شلوار ماموت ها قدم می کشيد

کسی مثل من در تو تکرار شد در شلوار تو ، در پايين تو

در تنه های ِ نيمه تنه پوش ِ پری دريايی در خيسی شرت و شلوار و زير پوش و

. . . را باز ، باز ، باز ، باز تر کن

بازی کن ، او را در ميان انگشتان تو ... انگشتان را در ميان خود

خود را در ميان انگشتان

در ميان ِ ميان ِ ميان ِ = ، ميان

با اسب و الاغ و هر چيزی که بشود رويش سوار شد

ميان .

... تیرداد راد ... / آذر 84

تو می روی . . .

اگر با منی برو      شب ِ ستاره سیاه است

اگر با منی برو      کهکشان خاموش است

اگر آلوده ام خواستی

اگر اشک را در مشک ِ من خواستی

اگر من چهره ی دیگر تو ام

سالهاست با تو بیگانه ام      برو

غروب رسید

به ماندن بمان وُ به رفتن هرگز

که هر پرنده ای پرواز است

آیا این زن تشریح ِ اندام ِ تیرداد است ؟

اگر برهنه ام ندیدی   گوش کن

روی ِ دیوار پیچیده شاخه ایی پیچک

آهسته بیا ... آهسته برو

                                                                            آبان – 86

تو که حاضری خودت و بکشی واسه حسین

partabeh — Mon, 14 Jan 2008 23:14:18 GMT

هل من ناصر ٍ ینصر ُ احمَد المُختار

وَ هل من ^ دافع ٍ یدفع الشّر

عن ال حیدَر الکّرار ؟

.............................................................................

جلسه نقد کتاب " نا تمام من " کار گروهی از روح الله محمدی – سروش سمیعی – تیرداد راد

روزشنبه، 13 بهمن
ساعت 4 تا 6 بعدازظهر
خیابان سمیه ، بین مفتح و فرصت
بن‌بست پروانه، شماره‌ی 46

حضور برای عموم آزاد است .

لینک دانلود کتاب ، در پیوند های ِ روزانه وبلاگ ترانه بازی موجود است .

حتمن بخوانید :

۱۱۱- دوستانی که مایل به تماس هستند . فقط در ساعت ۵ الی ۶ عصر . با شماره تلفن همراه من می توانند تماس حاصل کنند . در سایر زمان ها خاموش است .

۰۹۱۱۱۵۵۴۶۵۱

1 – تعدادی از دوستان علاقه مند به شرکت در کلاس های شعر با توجه تفاوت سنی

نسبت به بنده منت گذاشته اند ، خواهشمندم شرمند گی مرا بپذیرید .

لذا : شرکت کننده گان برای ثبت ِ نام کلاس های شعر باید متولد سال 66 یا 66 به بعد باشند .

2 – کلاس ها غیر حضوری برگزار می شود و هر 2 ماه یکبار ، مکان ِ جلسه ی حضوری اعلام می شود .

دوره ی کلاس ها 1 ساله می باشد . بی تردید بعد از سه ماه ، کار کردن ِ شعر زیر ِ نظر من ،

شما هم تراز با شاعران ِ مطرح خواهید نوشت . چنان که پیش از شما آمده اند و آموخته اند .

3- دوستانی که به صورت نظرات ِ خصوصی آماده گی خود را اعلام کرده ، اما آثار خود را نفرستاده اند .

به طور قطعی از لیست ِ شرکت کننده گان حذف خواهند شد . و بهانه هایی نظیر ِ : من نتونستم ! ،

ما که با هم این حرف ها رو نداریم ! ، یادم رفت ! ، قابل پذیرش نیست .

4 – تنها سه نفر برای شرکت در این کلاس ها پذیرفته می شوند .

....................................................

جنبش ادبیات غیر متعهد برگزار می کند :

ما تنها به پیشرفت شعر این کشور اندیشیده ایم ، ما تنها به ادبیات این کشور اندیشیده ایم .

از میان ِ شرکت کننده گان تنها 3 نفر تحت ِ آموزش قرار می گیرند .

جزوات ِ آموزشی ( شعر ، داستان ، ترجمه ، فلسفه ، ... ) برای ِ پذیرفته شده گان ِ امتحان ِ ورودی

ارسال خواهد شد .

مدرس شعر : تیرداد راد

داستان & ترجمه : سروش سمیعی

فلسفه :

( سوسور ، باختین ، بارت ، دریدا، شلایر ماخر ، گادامر و ... ) روح الله محمدی

( دلوز ، هایدگر ، لیوتار و ... ) سروش سمیعی

شرایط پذیرش :

ما این فرصت را به همه ی جامعه ی هنری می دهیم .

علاقمندان می توانند 3 اثر خود را به ایمیل آدرس ِ زیر بفرستند .

tirdad.rad@gmail.com

از میان ِ شرکت کننده گان ، سه نفر بصورت ِ خصوصی انتخاب خواهند شد .

هزینه ی کلاس ها چگونه است ؟

طبق ِ تصمیم گیری های ِ انجام شده ، هزینه ی کلاس ها ، با میزان ِ بهره وری و استفاده

از جزوات که به صورت ِ خصوصی ارسال می شود تعیین خواهد شد .

بدین ترتیب که هر داوطلب ، پس از گذر از مراحلی که نشان از پیشرفت او در زمینه

مورد نظر می باشد . جزوه ی مرحله ی یعد را دریافت خواهد کرد .

.............................................. اما شعر برای آنان که ، تشنه ی شعر هستند :

قرار شد چشم ها بخوانند دلها گوش کنند

قرار شد اسب ها بتازند

و سواران بدوند

دیگر کسی به فرعون نمی زند

موسی را در رسالت می کشند

امشب اگر ستاره بیاید گربه ای روی ِ نقشه نیست

موش است که می کاود صدایی را

در من قطره قطره عرق منتشر می شود

برف های لغزنده دندان های ِ ریخته ی من است

گندم زار های ِ زرد

پشم های ِ ریخته ی من در خروش ِ خورشیدند

امشب زنی در لجن زار فرو می رود

وطنی به بیـقرار کوچ می کند

یـا مسافری در تنهایی دق می کند

بی تردید در شب موجودی است

مرا خواهد بلعــید

تیرداد راد – آبان 86

جمعی شاعر حسود : عجب جای ما را تنگ کرده این تیرداد راد

partabeh — Mon, 24 Dec 2007 08:43:18 GMT

رگـــــــــــــــــــــ ( 1 )

رگ می بارید . از آسمان ِ بی برگ . از گردن ِ دایناسور تا پُِل ِ سر خواجه

تنها چند آغا محمد خان . خایه به دوش ، گاو می دوشید ند

رگ می بارید

زن رخت را . در لباس ِ زندانی . به حرم سرا

سَرک می کشید

تنها چند زالو

زن نبود مرد ِ حرمسرا

وقتی اسب

از نجابت شلوار می پوشید

رگــــــــــــــــــــ ( 2 )

رگ می زایید

زن تمام ِ رگ ها را برید

رگـــــــــــــــــ ( 3 )

رگ ِ گردنم / می پَرد

شاید کرگدنی

از خایه تاریخ آویزان است

تیرداد راد – 1382